Би ууг нь хүнтэй зодоон, нүдээн хийх нь бүү хэл ам мурийхаас ч зайлсхийж явдаг тийм л хүн. Гэсэн өнөөдөр нэг нөхөртэй амааа мурийлцаад, гараа зангидалцав. Гэхдээ ямар ч байсан зодоон болсонгүй, хэрэггүй хэдэн үг хэлж өөрийгөө зовоочлоо... Хэн нэгний дээр нударгаараа илүү гарах гэж явдаг хүмүүс надад их утгагүй санагддаг. Яагаад гэвэл би өөрөө тэгэж чадахгүй, бас чадах гэж явсангүй. Харин өнөөдөр би тэрэнд нударгаараа илүү шүү гэдгээ мэдрүүлэх гэсэн аястай л юм боллоо. Ичмээр юм. Яах гэж тэгэв дээ. Эр хүн л юм болсон хойно хэрэгтэй хэрэггүй асуудалууд амьдралд зөндөө л байдаг. Миний хувьд тэр болгоныг нь чимээгүй л өнгөрөөгөөд явдаг байлаа. Харин цаг хугацаа явах бүрт урьдын байсан тэр л хэвээр хүмүүс /зарим/ харьцаад байх бололтой юм. Ууг нь бид чинь жаахан хүүхдүүд биш бие биендээ юм санаж бодолгүй л баймаар, харин бодож байгаа шиг минь байдаггүй тийм хүмүүс бас байна. Хэн нэгэнд таалагдаагүй бол түүнийг заавал муу муухайгаар бодож түүнийгээ бусдад ярьдаг хэнд ч хэрэггүй новшын зан гэж. Түүнд таалагдаагүй бол таалагдах гэж хичээхдээ баасан дээрээ унадаг балай ноходыг /нөхөд/ яах вэ? -Мээдкүү. Цаг хугацаа явах тусам хүн гэдэг нийгмийнхээ зөнгөөр л хүмүүжиж төлөвшдөг амьтан юм. Идэж уух, өмсөж зүүх нь өнөөдөртөө болж байвал өөр яах ч билээ гэтэл даанч тийм биш юмдаа. Би Доржоос, Батаас Эхнэр маань Долгороос, Дулмаагаас илүүхэн харагдаж /байгаа байдал нь/ аятайхан явалгүй бол болохоо байчихсан. Хүний толгой доторх эд баялаг, эрдэм мэдлэг гэдэг юутай гайхалтай. Гэлээ гээд хичнээн их мэдлэг оюун байгаад гаднаасаа алт шиг мөнгө шиг харагдахгүй нь муухай юмдаа. Арзайсан хагтай үс, хүсвэл сахал үгүй бол батга. Тиймийн учираас л булган малгай, үнэгэн шуба, арьсан гутал, алтан цаг зүүхгүй л бол чи юу ч биш. Тэгээд дээр нь эксэл биш лексус уначихвал ч за ддаа тэр бол тэнгэрийн амьтан. Мань мэт нь ч яахав автобус нь лексус, микро нь эксэл юмдаа. Ямар ч байсан хөрсөн дээрээ зөөлөн зөөлөн гишгээд зөв л явахыг хичээж байна. Хамгийн чухал нь хүний мөн чанар, чадал чансааг, гаднах байгаа байдалаар нь харж харилцдаг балай сэтгэлгээнд БИ бухимдаад байх юм. Надад бусадтай адил чамин сайхан зүйл байхгүй ч дэндүү их эрч хүч, итгэл найдвар, гайхалтай мөрөөдөл, төсөөлөл үргэлж сэтгэлд минь асаж, ходоодноос огшиж явдаг. Би Бид Бүгдээрээ л чадна.

... харин хэн нь хэзээ хэн байснаа мартаж л болохгүй. Юм гэдэг ээлжтэй бас эхэлсэн зүйл дуусдаг жамтай.

Надад амжилт хүсээрэй энэ Амьдралд!

... Урссаар, Амьдрал бодож байгаа бүхнээс минь илүүгээр надад гайхалтай /зарим нь муухай/ их зүйлийг амсуулж, мэдрүүлж байна, бас өдий төдий өч төчнөөн зүйлийг бэлдэж байгаа... Тэр бүгд нь одоо байгаагаас бүр илүү их бэрхшээлтэй, асуудалтай бас дэндүү аз жаргалтай үгүй бол тийм нэг..., таашгүй.,! /ядаргаа/ Алдартай хүн болно гэж боддог байхдаа хүн бүр намайг мэддэг байгаасай л гэж... Яах гэж? Жаахан байждээ тэгэж бодох шалтгаан нь нэг л өөр мэдрэмж төрүүлдэг байсан байх...! Гэнэн, Юу ч мэдэхгүй, хөөрхөн нас! Одоо бол зүгээр л хэн ч намайг танихгүй би хэнийг ч мэдэхгүй тийм л газар удаан, удаанаас удаан байж байгаад ирэх юмсан. Тэгээд гэнэт гарч ирсэн намайг хүн бүр гайхаад л урьдын байсан Өөскөө мөн эсхэд эргэлзээд л... Гэнэт хаашаа явсан нь бүү мэд алга болсон шигээ гэнэт гарч ирэхдээ юу ч болоогүй юм шиг Би байгаа гэдэгтээ "Бардам" байхсан. Өнөөдөр тайван байна гэдэг нь бодолоос хэтрэхгүй төсөөлөл мэт... Бүгд л толгой гудайж хөмсөгөө зангидсан, том том алхалж хаашаа ч юм яарсан. Инээмсэглэл нь сэтгэлийнх биш нэг л хийсвэр, хэлж байгаа үг нь итгэлийнх биш цаанаа л худал хуурмаг. Хорвоо дээр "сайн" хүн зөндөө л гэдэг, өөрийнхөө сайн мууг өөрөө ч мэдээгүй байж хүний сайн мууг хэрхэн таних вэ? Худалаа зусарч, бялдууч, зан гаргаж далдагнаж явахгүй бол хэнд ч таалагдахаа байчихсан тийм л орчин... Өөрийнхөөрөө байгаа нь энэ гээд өвчтөй юм шиг царайлаад байхаар хавийн амьтан үргэж, дэрвээд өдөөс муухай хараад хэцүүүм зүгээр..., Өнгөтэй өөдтэй явналээ гэж хэн нэгэн хэлсэн бол тэр нь унах унаатай, унтах байртай, хослол өмссөн, ходоод нь хоолоор /үнэндээ бол хогоор/ дүүрэн тйим нэг төсөөлөл. Овоодоо тэр нэг юм, эсвэл хэзээ ийм болцийн... бид бүгдээрээ ухаантай, ухаалаг харагдах гэж эсвэл гоё ганган, царайлаг хөөрхөн байх гэж, үгүй бол сая саяаар тоолох хөрөнгөтэй болох гэж том том алхаж том том ярьсаар! Яах гэж? чи хүссэн хүсээгүй, чиний хүслийг хэн ч мэдэхгүй. Гэхдээ би, чи маргааш үгүй бол одоо ч юмуу хэдхэн хоромын цаадахыг мэдэлгүй нүд аниж болно. Яагаад? Яаж? -мэдэхгүй! хэдхэн хоромын дараа өөр хэн нэгэн мэднэ. Өрнөөс өр дамжиж амьдрах юмуу эсвэл өрөө өрөө хэсэж өөрийгөө хайсаар л байх юм уу? Би, Бид? ....................Шал Ядаргаа,

Амьдрал сайхан, муухай! маргаашийг хэрхэн бодож төсөөлхөөс бүх зүйл хамаатай эсвэл үгүй...!!! /бодохоос уур хүрмээр юм. Унтлаа/